• /photos/foto1.jpg

    Natzweiler
  • /photos/foto2.jpg

    Natzweiler
  • /photos/foto3.jpg

    Natzweiler
  • /photos/foto4.jpg

    Natzweiler
  • /photos/winter_2010_189.jpg

    Coral Reef
  • /photos/winter_2010_197.jpg

    Coral Reef
  • /photos/winter_2010_200.jpg

    Coral Reef
  • /photos/winter_2010_204.jpg

    Coral Reef
  • /photos/winter_2010_259.jpg

    Coral Reef
  • /photos/winter_2010_260.jpg

    Coral Reef
  • /photos/winter_2010_262.jpg

    Coral Reef
  • /photos/winter_2010_210.jpg

    Coral Reef
  • /photos/winter_2010_213.jpg

    Coral Reef

 

De gehandicapten, ook inferieur, werden gesteriliseerd of vermoord.

Hitler ontwikkelde ook een theorie van expansie om alle volkeren, Duitssprekend en van Duits bloed, te verzamelen in één staat, ‘ein Reich’. Het totalitaire Nazi regime werd volledig gecontroleerd en beheerd door de GESTAPO (Geheime Statspolizei).

Reeds voor augustus 1933 werden zo’n 27 000 mensen naar geïmproviseerde kampen gezonden, meestal in oude kastelen of verlaten loodsen, zoals Dachau, Esterwegen, Sonnenburg of Sachsenburg. De meeste kampen stonden onder bevel van de SA (Sturmabteilung, de zogeheten knokploegen van de NSDAP, de politieke partij van Hitler).

Begin 1934 werden vele kampen gesloten, andere kwamen onder bevel van Himmler en Heydrich te staan, waar de SS (Schutzstaffel, in eerste instantie de beschermingseenheid van Hitler en zijn partijgenoten, later het partijleger van de NSDAP) het monopolie had.

Na Dachau (1933), het modelkamp, volgden de bouw van Sachsenhausen (1936) Buchenwald (1937) Flossenburg en Mauthausen (1938) en Ravensbrück (1939). Vele andere kampen volgden later.

Op 21 mei 1941 opent KL-Na (Konzentrationslager Natzweiler) zijn poort in de Elzas, het gebied dat door de Duitsers geannexeerd werd. In deze periode hielden de kampen ongeveer 60 000 mensen gevangen.

In deze concentratiekampen zaten mensen gevangen die volgens de GESTAPO en SS een bedreiging vormden voor ‘het Rijk’. Door de ergste terreur, mensonterende taferelen, hard werk, weinig of geen eten en driltechnieken werd de wil van de gevangenen gebroken en stierven ze. Op die manier vormden ze geen gevaar meer voor “Das Reich”.

Eind 1941 ontstonden kampen buiten het Rijk, de zogenaamde ‘vernietigingskampen’. De ‘inferieure rassen’ gingen naar deze vernietigingskampen, de opposanten/verzetslieden naar de concentratiekampen.

Concentratiekampen en Vernietigingskampen zijn dus twee verschillende soorten kampen.

Sinds 1938 is dwangarbeid een van de doelstellingen van de gevangenschap in een Konzentrationslager (KL). De SS ontwikkelde zijn eigen ondernemingen in de kampen, zoals de DEST (Deutsche Erd-und Steinwerke GmbH). Deze exploiteerde de steengroeven om materialen te maken voor de gebouwen van Hitler’s architect Albert Speer.

Plaatsen als Mauthausen, Flossenburg en Natzweiler zijn uitgezocht vanwege steengroeven in hun nabijheid. Deze steengroeven waren verbonden aan DEST.

Vanaf 1942 staat het werk in de kampen volledig ten dienste van de oorlogseconomie. Door de gevangenen dag en nacht te laten werken gebukt onder alle martelingen, sprak men met recht van exterminatie (gedood) door werk.

Deze veranderingen hielden consequenties in voor de kampen. Er ontstond een enorm netwerk van buitenkampen, de ‘kommando’s ‘ door heel Duitsland heen. Ze ontvingen mannen en vrouwen van de hoofd kampen die te werk gesteld worden in fabrieken. De SS kreeg voor het verrichte werk 6 Reichsmark (RM) per dag voor een gediplomeerde arbeider en 4 RM voor een geschoolde arbeider. Er waren meer dan 3500 kommandos actief. Dachau telde er zo’n 180, Natzweiler 70.

foto

Herdenkingszuil in het kamp Natzweiler beneden. Tijdens de jaarlijkse herdenking in september staan de oud-Natzweilers hier bij de Nederlandse steen om hun gevallen kameraden te herdenken.

foto

Symbolische fakkelwacht waarbij de fakkel van de eerste generatie over wordt gedragen aan de tweede, derde en verdere generaties. Het (strijd)vuur moet blijven branden opdat dergelijke ellende niet meer mag gebeuren.